Bayramlarımız mayıs, haziran ya da temmuzda olabilir, önemli olan bayramın yaşandığı zaman dilimi değil, o zaman dilimi içinde bayramı bayram gibi yaşayabilmek önemlidir. O bayramın hemen bitmesine müteakip, ertesi yılı özlemeye durmak, aşk, vecd ve heyecanla yeniden bayramı ve bayramları beklemeye başlamaktır hem insana hem de bayrama yakışan ve layık olan.

Sonuçta doğduğu toplumun temel dinamiklerinden yoksun yetişen vicdanı ve ahlaki değerleri bir tarafa bırakmış, kişisel haz ve çıkarlarının peşinden koşmaktan başka düşüncesi olmayan nesillerden sağlıklı bir iç muhasebeyle hareket etmeleri nasıl beklenebilir ki?

Dünyaya vermek istediği mesajı çok iyi anladığımız ve attığı her adımı toplumumuzun her kesiminden, tüm medyamızdan ve her yönetim kademesinden gelen destekle takip ettiğimiz İtalyan sanatçı Giuseppina Pasqualino di Marineo, 12 Nisan 2008´de, yolculuğunun Türkiye durağında, Gebze ilçesi Tavşanlı Köyü Ballı Kayalar mevkiinde çıplak ve toprağa gömülü olarak bulundu. Bu topraklarda barışı severler.

Evet, ülkemde parlak olmayan bir şeyler var farkındayım. Bu topraklar da benim gibi üç öğün karnı doyanlar olduğu gibi, günlerce midesine bir lokma girmeyenler de var. Kendi çıkarlarını milletin çıkarlarından üstün tutanlar da olabilir.

Başına bir isim koymanın ardından getirin bu ekleri alın size bir cephe daha. Ne kadar kolay değil mi insanları cephelere bölmek?

Okumak lazım hayatı, anlamak için ölümün gerçekliğini, Anlamak için ölümün olumsuzluğunu ve öldürülemeyeceğini, Hayatın gerçekliğini Ve hayata değerini verenin de ölümün gerçekliği olduğunu.

"Farklılık" ve "çeşitlilik" kelimesi günümüzün en çekici kavram çifti olarak temayüz ediyor. Bu etki, kültürel ve politik alanlarda alabildiğine yoğun bir şekilde izlenebilir.

Bu savaşın arkasında ne kurulması hayal edilen bir "vatan", ne de kurtarılması uğruna kan dökülen bir "vatan" vardır. Kirli siyasetin kirlenmiş bir aracı olmakta öteye gitmeyecek bir kör dövüşü uğruna gencecik bedenler her gün can vermektedir.

Uygarlık savaşında bende varım diyorsan markalar üretmelisin, buluşlar gerçekleştirmelisin. Temel ihtiyaçları üreterek bu hedefe ulaşamazsın. Ulaşamadığın zaman ise hep yönetilirsin, güdümlü olursun, itilir kakılırsın, paspas olursun. Onların aldığı kararları, politikaları uygularsın.

Benim özlemim eleştirenle eleştirmenin ellerinin kenetlenmesinden başka bir şey değildir. Üretici çalışma karşıtını üreten çalışmadır zihniyetinde bir eleştirmen ve Voltaire´nin de dediği gibi ´düşüncelerinize katılmıyorum ama onları dile getirme hakkınızı sonuna kadar savunacağım´ mantığıyla hareket eden iktidar birlikte çok yol kat eder.