Eceli gelmiş denizyıldızının vebâli , kurtarma kapasitesi belli kişilere sorumluluk yüklemez ve okkanın altına götürmez. Battı denizyıldızı yan gider şeklindeki embesil anlayıştır karşı olduğumuz.

Bugün neyi izleyeceğini değil, dün neyi izlediğini bile ben bilirim. Sen ´evimde şunu izledim´ diye bin notere tasdik ettirsen bile ben aksini söylerim, olur biter.

Acaba biz gidebilir miydik ölüme bu kadar korkusuzca? Bırakabilir miydik ardımızda her şeyi onlar gibi. Bizi dünya hayatına bağlayan onca şeyden, eşimizden, dostumuzdan; anamızdan, babamızdan; işimizden, eğitimimizden; ideallerimizden, kariyerimizden; malımızdan, mülkümüzden; kısacası her şeyimizden vazgeçebilir miydik?

Çantada keklik görülen her ne var ise, insanı ertelemeye, savsaklamaya, unutkanlığa, değerbilmezliğe yöneltiyor. Ne yapıp edip yapmalıyım diyen insanı, nasıl olsa yaparım noktasına çekiyor.