Şahmerdan SARI tarafından 1988 yılında çıkarılan ve daha sonra kapatılan Durum Dergisi ve 1992 yılında çıkartılan Sahabe Dergisinin fikir ve görüşleri etrafında toplanan kişilerin bir araya gelmesi ile oluşturulmuş ve mevcut düzeni yıkarak yerine teokratik bir devlet kurmak amacında olan bir örgüttür. 1996 yılında derginin isminin Vasat olarak değiştirilmesi ile örgüt bu ad altında yapılanmaya gitmiştir.

İlk defa adını 20 Ocak 1975 tarihinde Beyrut'ta Dünya Kiliseler Konseyi Bürosu'nu hedef alan bombalı saldırı eylemi ile duyuran ve silahlı mücadele ile propaganda stratejisini benimseyen örgütün başını Agop AGOPYAN çekmiş olup, Hınçak Partisi'nin askeri kanadı olarak kurulan ve Marksist-Leninist doğrultuda faaliyet gösteren ASALA (Armenian Secret Army For Liberation Of Armenia-Ermenistan'ın Kurtuluşu İçin Ermeni Gizli Ordusu)'nın amacı; Türkiye'nin işgalinde olduğu iddia edilen Ermeni topraklarının kurtarılarak Türkiye'nin sözde Ermeni soykırımını tanıması ve bağımsız bir Ermenistan'ın kurulmasıdır.

Hayatımızda hep bir “-izm” olmuştur, onu kendimize özdeşleştirmiş, peşinden koşmuşuzdur. İzmin kelimeye kattığı mistik bir atmosferde bulmuşuzdur hep kendimizi ve bu mistizmin peşinde birde canlara kıymışızdır. Hayır mı? Peki, Mussolini’nin yaptığını, Stalin’in yaptığını ve diğerlerinin yaptığını nasıl anlatacaksınız? Hep peşlerinde bir “-izm” var. Peki, nedir bu izmler?

Demokrasilerin vazgeçilmez dinamiklerinden olan medyanın sorumlulugu halkı bilgilendirmekle başlar. Fakat terör olayları ile ilgili yapılan bir araştırma, olaylardaki artışın nedeni olarak ilginç bir sonuca ulaşmaktadır. Olayların artmasında geçmiş yıllarda meydana gelen olayların protestosu veya kutlamalarının neden olduğu gözlenmektedir.

Bu nefrete hiç eksilmeyen bağlılığı düşünürken içkiyi bırakmaya çalışan bir alkoliğin söylediği bir söz aklıma geldi; demişti ki, “Deliliğin tanımı aynı şeyi yaparak farklı bir sonuç almayı beklemektir.” Deliliğin gerçek tanımı olmasa bile, çok doğru bir noktaya işaret ediyor. Türkiye yıllardır duygulara karşı gerçekle mücadele etmeye çalışıyor. Bu sise karşı taş fırlatmak gibi bir şeydir.

Esasında bazı terör grupları kendilerini radikalden ziyade ‘sol’ veya ‘sağ’ görüşlü olarak tanımlamayı tercih eder. Özellikle 11 Eylül 2001 sonrasında din, terörizmin kaynağı olarak algılandı. Bu yüzden bu makale inancın teröristler tarafından nasıl kullanıldığını incelemektedir. Son olarak da birtakım politik yaklaşımlar tartışılacaktır.

Bazıları sisteme isyan ederek içlerine katılır,bazıları köylerden kaçırılır,bazısı beyni yıkanarak…Ama sonuçta onlar artık teröristtir.Bazıları için özgürlük savaşçıları,bazıları için masumları öldüren caniler,peki kimdir bu teröristler?

Çürümek üzere yere düşen bir hurmanın sahibinin hakkını gözetmede bu kadar titizlik gösteren Hariciler, yaman bir çelişkiyle sahabeyi ve hamile karısını, kafalarını kesmek ve hamile karnını yarmak suretiyle katlederler. Korkunç vahşet. Ama yabancısı olmadığımız, günümüzde failleri farklı olsa da dehşet boyutu hep aynı, yüzyıllar boyunca vahşiliğinden hiçbir şey kaybetmemiş bir fiil.

Anadolu’da ” Genç su gibidir, neyin içerisine girerse onun şeklini alır” sözü, gençliğin yetiştirilmesinde toplumumuza yüklenen misyonun bir göstergesidir. Sol terör örgütlerinin içerisinde kendine yer edinerek, maddi ve manevi ihtiyaçlarını gidermek için toplum içerisinde infial oluşturmaya kadar sonuçları beraberinde getirecek faaliyetlere girişebilecek gençlerin, kendi menfaatlerine değil de yaşadıkları ülkenin ve ülke insanının menfaatine çalışmalarını sağlayacak bilinçle yetiştirilmeleri, bu anlamda ülkemiz açısından olumlu sonuçlar meydana getirecektir.

Terörizm, uzun yıllar güçlü devletler tarafından politikalarının işlerliğini kolaylaştırmak ve rakiplerini etkisiz kılabilmek için bir dış politika aracı olarak kullanılmış/kullanılmaktadır. Güçlü devletlerin etkin politikaları karşısında kendileri için bir çıkış noktası bulamayan ve uluslararası arenada hakkını elde edemeyen bazı devletler de terörü engelleri aşmada bir engel olarak görmektedirler. Dış desteği olmayan bir örgütün başarılı olması mümkün görülmemektedir.Zira örgütlerin, yalnızca yurtiçi kaynaklarla beslenme, barınma, eğitim, silah vb. ihtiyaçlarını karşılamaları çok zordur.