TRAMBOLİN TEORİSİ

Trambolin, üzerinde zıpladıkça sizi daha yukarıya atan spor âletidir. Ne kadar şiddetli basarsanız o kadar şiddetli yükselirsiniz. Teorimiz “trambolin=ego” ön kabulü ile hayat bulabilir. Tramboline yapılan baskıyı sağlayan güç ise “özeleştiri, hata kabullenme, toleranslı olma” gibi dinamikler ile sağlanmaktadır. Nitekim bu dinamikler, egomuz için başlı başına bir baskı unsurudur.

Trambolin olan egomuza bu baskıyı uyguladığımızda alınan sonucun ne kadar kısa sürede, ne kadar yüksekte olabileceği herhalde zihinlerde hemen canlanmaktadır. Bu spor hareketi beden eğitimi müfredatında olsa da aslında “moral eğitimi” nin merkezini oluşturur. Moral eğitim merkezinin “polis oteli” ile eşanlamlı olduğu günümüzde insanları yataktan kaldırıp tramboline çıkarmanın zor olduğu açıktır.

Polis bu teoriyi kavrarsa geçmişe dâir hatâlarını kabullenme, şimdi ile ilgili özeleştirisini yapma ve geleceğe attığı adımlarda toleranslı vizyonuyla çok mesafe kat edebilir. Bu teoride durağanlık yoktur. “Rüşvet, şiddet, korku” gibi kelimelerin “-miş li zaman” a ihrâç edilmesi için “şimdiki zaman” da işlenmesi gerekmektedir. Bu teori böylelikle trambolin esnekliğinde “ithâl” e lâyık bir konum kazanır.

Bulunduğum ortamlarda ne zaman “terk edilmiş, câmi avlusunda bir hâtâ” bulsam ve (yalan söylememek şartıyla) sahiplenme gayretinde olsam, trambolin yayları harekete geçer ve ortamın diğer özneleri gizli olmaktan çıkarak bu “fiil” e destek verirler. Böylece “cümlemiz” kârlı çıkar.

Uzun olmasın diye bu konuyu detaylandırmayalım ve fakat siz de subjektif deneyimlerinizle aslında bu teorinin ne kadar objektif olduğunu fark edecek ve yukarıdaki “zıplatıcı” dinamiklere ek olarak bir de sevinçten zıplayacaksınız. Teori denilmesine bakmayın, aslında çok “pratik” tir.

Sosyal kontrolün zararları “otokontrol” ile önlenebilir. Bu önleme için ise “trambolin teorisi” öncelenmelidir. Kullanılmayan trambolin yatak olarak kalır. İyi uykular.

 

*Kardeşlerin birbirini yediği değil, kardeşliğin ve et yedirmenin bayram ettirdiği günlere…