“HASTA” OLMADAN “Dr. POLİS” OLABİLMEK

 

MÜDÜR: Gel bakalım âlim Bey. Nasıl geçti yıllık izin?

âLİM KOM: Bu sefer otuz gün boyunca sürekli gezdik müdürüm.

MALUM KOM: Valla müdürüm ne yalan söyleyeyim. Eskiden ne istediğimiz zaman izne çıkabilirdik, ne de istediğimiz kadar. Şimdi ne güzel. Hem istediğimiz zaman hem de istediğimiz kadar izne çıkabiliyoruz.

MÜDÜR: Haklısın komiserim.

âLİM KOM: Müdürüm, ayrıca izin verirseniz on beş gün doktor raporu alacaktım.

MÜDÜR: Geçmiş olsun komiserim. İzinde sürekli gezmek yaramadı galiba. Önemli bir hastalığınız yoktur inşallah.

âLİM KOM: Hayır efendim. Herhangi bir rahatsızlığım yok. Sadece doktoraya giriş sınavlarına hazırlanacaktım.

MÜDÜR: Hım mm. Düşünmemiz lazım o zaman. Keşke izninizin bir bölümünü bu işe ayırsaydınız.

âLİM KOM: Şey! Ben…

MÜDÜR: Hayırdır komiserim niye şaşırdınız?

âLİM KOM: İyi de müdürüm, siz her zaman “eğitim, öğretim ve bilimsel çalışmalar desteklenmeli. Bunlar için ne gerekiyorsa yapılmalı” demez miydiniz?

MÜDÜR: Evet. Şu anda da aynı kanaatteyim.

âLİM KOM: Eee. O zaman benim doktora çalışmaları amacıyla rapor almamda ne gibi mahzur olabilir ki, düşünmemiz lazım diyorsunuz?

MÜDÜR: Güzel soru. Teşekkür ederim. Sanırım benim size soracağım bir kaç soruya vereceğiniz cevaplar konuyu daha iyi anlamamızı sağlayabilir. Biz kimiz?

âLİM KOM: Pardon müdürüm anlayamadım ama…

MÜDÜR: Yani bizim işimiz ne? Mesleğimiz ne?

âLİM KOM: Polislik efendim.

MÜDÜR: İyi. Yani bizim işimiz polislik ve belli bir maaş karşılığı bu işi yapıyoruz. Doğru mu?

âLİM KOM: Doğru müdürüm.

MÜDÜR: Yani tüm iş ve işlemlerimiz buna uygun olmalı?

âLİM KOM: Evet öyle. Ve sizinde sık sık vurguladığınız gibi, mesleğimizi en iyi şekilde icra etmek için de eğitim, öğretim ve bilimsel çalışmalara ağırlık vermeliyiz.

MÜDÜR: Kesinlikle doğru.

âLİM KOM: Ee işte müdürüm benimde yapmaya çalıştığım bu zaten.

MÜDÜR: Acaba?

âLİM KOM: Nasıl yani?

MÜDÜR: Alınma ama, bazen bu bilimsel çalışmalar ile eğitim öğretim faaliyetleri için gösterilen hoşgörüyü, yardım ve desteği kendi çıkarımız ve rahatımız için suiistimal ediyor olmayalım?

âLİM KOM: Ne gibi?

MÜDÜR: Şimdi bak. Biraz önce ne dedik? Biz öncelikle polisiz ve maaşla bu işi yapıyoruz. Öncelikle bu tür kariyer çalışmalarımız asli vazifelerimizi ihmal etmeden yapılmalı. Yani sen otuz gün yıllık izne çıkacaksın ve sürekli gezeceksin ardından da doktora sınavlarınla ilgili doktor raporu almak isteyeceksin. Bu durum bana çok makul gibi gelmiyor. “Doktor” olman için “hasta” olmana gerek var mı?

âLİM KOM: Haklısınız galiba.

MÜDÜR: Bu ve benzeri faaliyetlerimiz için önce biz her türlü fedakârlığı göstermeliyiz sonra teşkilatımızdan destek beklemeliyiz.

MALUM KOM: Valla helal olsun müdürüm yüreğime soğuk sular serptin. Şimdi ben de aynen sizin gibi düşünüyorum. Ama bilim düşmanı ilan edilirim diye korkumdan bu konuda bir şey söyleyemiyordum

âLİM KOM: Malum devrem, eline fırsat geçti ya hiç affetmezsin.

MALUM KOM: Yok devrem öyle değil. Tam tersi. Ben kendimden çok siz emsal arkadaşların zarar görmesini istemem. Hem bu konudaki bireysel hatalardan dolayı büyük bir kitlenin zarar görme ihtimali var.

ALİM KOM: Nasıl yani?

MALUM KOM: Hep siz anlatacak değilsiniz ya bu sefer de ben bir hikaye anlatayım.

 

Çölde yaşayan zengin ve muktedir bir kabile reisinin dillere destan, eşi-menendi az bulunur bir atı varmış. Günün birinde kabile reisi, bu pek sevgili atına atlayarak tek başına çöle gezmeye çıkmış. Hayli zaman at koşturduktan sonra dönmek üzere iken uzaklarda bir kımıltı dikkatini çekmiş. Bir insan, yerde yatıyor. Belli ki çok hasta veya ölmek üzere. Yardıma muhtaç. Hemen oraya yaklaşıp atından inerek yerdeki adama yardıma gitmiş. Hâlâ nefes aldığını görünce sevinip atının terkisinden su kırbası almak üzere iken, yerdeki mecâlsiz ve hasta adamı, o herkesten kıskandığı değerli atın üzerinde görünce şaşırıvermiş. Adam atı topuklayıp erişilemeyecek kadar uzaklaştıktan sonra dönüp, alay edercesine bakmış atın sahibine, Fakat bir gariplik var; atın sahibi ardından koşarak bağırıp çağırmıyor; sadece durduğu yerde ağlıyor.

- Ne oldu diye seslenmiş hırsız, \\\\\\\\\\\\\\\"Zoruna gitti de ondan ağlıyorsun değil mi? Sen ki bu atı kendi gözünden, evlâdından bile kıskanırdın ama bak, aklım ve çevikliğim sâyesinde şimdi benim oldu atın; ne kadar ağlasan yeridir!\\\\\\\\\\\\\\\"

Atın sahibi gözyaşlarını silmiş; demiş ki, \\\\\\\\\\\\\\\"Hayır ey hırsız, atımı çok severdim, doğrudur; senin onu benden çalman elbette gücüme gitti, fakat onun için ağlamıyorum.\\\\\\\\\\\\\\\"

- Yaa, niçin ağlıyorsun öyleyse, kadınlar gibi?

- Şunun için: Bu haber yarın etrafta duyulduğunda, senin nasıl bir hile ile atımı elimden kapıp çaldığın dilden dile gezdiğinde bundan sonra çölde hiç kimse, ölmek üzere olan gerçek bir ihtiyaç sahibine bir damla su vermeye çekinecektir. Üzüntüm ondan!

 

MÜDÜR: Hay ağzına sağlık, malum komiserim sen de hiç az değilmişsin.

MALUM KOM: Bu teşkilatta hiç kimse az değildir müdürüm.Yeter ki farklılıklarımıza rağmen birbirimize takım arkadaşı olmayı bilelim.

ALİM KOM: İkiniz de haklısınız müdürüm, fırsatı ganimet bilerek bu konudaki iyi niyetleri suistimal etmememiz gerekir. Ben de “fazla mesai” anlayışıma bir format atıp doktoraya belli fedâkârlıkları göze alarak hazırlanacağım.

MALUM KOM: Müdürüm konu açılmışken bir hususu daha arz etmek isterim.

MÜDÜR: İstersen önce ben bu konuda yanlış anlamaya sebebiyet vermemek için bir hususu tekrar vurgulamak isterim.

âLİM KOM: Buyrun efendim.

MÜDÜR: Her türlü eğitim öğretim faaliyetleri ve bilimsel çalışmalar desteklenmeli ama arkadaşlarımız da bu destek ve yaklaşımları asla suistimal etmemeli. Evet Malum seni dinliyoruz.

MALUM KOM: Benim bu konuda arz edeceğim diğer husus biraz uzun. İsterseniz diğer yazıya kalsın.

MÜDÜR: Olur. Tamam. Sen bilirsin.