BU, ACI..

            Alıştık şehit haberlerine. Bu iyi mi, kötü mü bilemiyorum.

            Ama bu, acı..

            Askerden, Polisten diğer şehit olan olmayan tüm insanlarımızdan kayıplar verdikçe, duyan herkes acı çekiyor. Yüreği sızlıyor. Sebep olanlara lanet okuyor. Sonra, bir gün, iki gün geçiyor ve insanın doğasında olan unutma mekanizması çalışıyor ve unutuluyor. Konusu açılırsa hatırlanılıyor, bir müddet daha aynı acılar kısmen hissediliyor ve yine unutuluyor.

            Muhakkak ki bu unutmak da önemli bir nimet..

            Unutulmasa o acılarla hayatı devam ettirmek ne kadar mümkün olurdu ki.

            Ateşin düştüğü yer için tabi durum farklı. Unutmak Onlar için hiç de mümkün değil. Kader Onların o acıyla yaşamasını mecbur kılıyor.

            En son İstanbul Bostancı’da eş zamanlı düzenlenen Terör operasyonunda genç bir Emniyet Amiri arkadaşımızı, Semih BALABAN’ı kaybettik. Acımız büyük. Yakınlarına, sevenlerine sabırlar dilemek, ruhu için dualar etmekten başka elimizden bir şey gelmiyor.

            “Bu, acı”; bunca şehit, bir o kadar gazi vermenin yakınlarına ve insanlarımıza verdiği acı değil. Malum operasyonlarla ortaya çıkan iddianamelerdeki, eklerindeki bunca tüyler ürpertici bilgilerdir.

            Baskın yapıp cinayetler işleyip maksatlı sloganlar atmak ve sonra eylemdeki gerçek niyetin failince itiraf edildiğini okumak..    

            Kendine saldırı yaptırıp düşmanlarını hedef göstermek..

            Özel Kalem görevlerine kadar gelip, ifşa olunca  yurtdışlarında saklanmak..

            Birbiriyle bağlantılı patlamalar, cinayetler, maksatlı mitingler-gazete haberleri, bulunan silahlar mühimmatlar ve diğerleri..

            Bu, acı..

            Ama şu var ki;

            “Bu, acı”, hissiyatların, iyi niyetlerin; kalpsizliğe, art niyetliliğe galebe çaldığının da bir göstergesidir.

            Ve aslında UNUTULMADIĞININ..

            Üstüne gidiliyor ki ortaya çıkıyor.

            Aynı anda 63 noktaya operasyon yapmak az bir şey değildir. Ciddi planlama, gizlilik ve hazırlık ister. Üstüne gitmedeki kararlılık oldukça, yedikleri ciddi darbelerle tohumları dahi tükenecek raddeye geleceklerdir.

            Hiç üzülmesinler yakınlarını bu ve benzeri şekilde kaybedenler..

            Onlar en güzel yerdeler..