ÇOCUKTAN AL ZAFERİ

Çocukluk , büyüklere âit dolaplardan, entrikalardan, önyargılardan , kalıplardan, nefretlerden , içten pazarlıklardan ve listeye ekleyeceğiniz diğer negatiflerden habersiz bir dönemin ismi olması nedeniyle, “zafer” i elde etmek isteyenler, “küçüklük” ün kıymetini bilmeliler. “Küçüklüğün kıymetini bilmek” derken , "çocukluk yaşlarını iyi geçirebilme" nin yanında, “liderlik” vasfından bahseder gibi “küçüklük” kavramını ortaya atıyoruz.

“Çocuktan al haberi!” deyişine gönderme yapmamız , “zafer muştu” sunun en sağlıklı kaynağını göstermek üzere , çocuk muhâbirliği yaparak , bu tatlı haberi vermeküzere çocukça bir yazıyı ajanslara geçmek arzûsudur.

Niye “çocuktan al haberi” derler? Sansür, oto sansür , manipülasyon, iftirâ , şantaj ...vs yoktur bu şirin muhâbirlerde.Tarafsız muhâbir, sağlıklı muhbirdirler. Masabaşında oturup , haberi istediği kıvama getirmek için fırına veren “makro dalgacı” lar gibi değildir çocukların verdiği haberler; "neyse o" dur.

Çocuk, içinden geldiği gibidir; dışına göre garip şekillere girerek anlayışınızı illüzyona mâruz bırakmaz. Çocuk, “şaşırabilme” özelliğine sahiptir.

"Alışkanlık" denen illet, zillete çevirmemiştir düşüncelerini.

İşin bu yönüyle “hârikaları fark edebilmek ” , küçüklüğü bilenler içindir.”Sevgi” nin en hâlis bir noktasını çoçuklar temsil eder. Sevilmek de çok şirin durur onlarda…

“Bana arkadaşını söyle , sana kim olduğunu söyliyeyim” ölçüsüne göre çocuklar , ayrımcılıktan uzaktırlar.Siyah ırk olmuş, sarı ırk olmuş , beyaz ırk olmuş , fark etmez onlar için. “Renkkörü” dürler bu konuda.

Önyargı konusunda ise Einstein"in “atom parçalama” sını paramparça ederek fark atmışlardır.

Büyüklerinden kalan , “önyargı , nefret” gibi mîrasları henüz devralmadığından,bu dünyâda iken başka bir dünyâya âit yaşamı sürerler.

Anne karnındakinden daha karanlık bir aşamaya geçtiğini bilse ,milyonlarca arkadaşını geride bırakarak kazandığı yarışı tamamlar mıydı acabâ?

Dışımızdaki büyüklerden ziyâde içimizdeki çocukların sesi birçok zaman daha sevimli gelir.

En enerjik çağ olması nedeniyle, muhtaç olduğumuz enerji için istifâdesi her an mümkün bir "tatlısulu akarsu" dur çocukluk….

Bu çocuğun hayatı , kendi hayatımızla birebir ilgilidir.Danışma meclisimizin dâimî üyesi ve fahrî başkanıdır çocuk.Yüreğinin götürdüğü yere giden seyyâhın yol arkadaşı "çocuklar" dır.En zararlı kürtaj , “içimizdeki çocuk” a yapılandır.

İsmet…27.09.2004