Bu yazı bir telsiz anonsunun yüreğimin derinliklerinde bıraktığı hüznün ardından kaleme alınmıştır. Mesleğim ve içinde bulunduğum koşullar kalemimi esir aldı âdete dikte ettiriyorlar
Bu yazıyı yazmak yerine keşke şuraya bir damla yaş bırakabilseydim…

—4783 Merkez
—Merkez dinliyor
—4783 Konuşuyor, Meslektaşımız vuruldu, acele ambulans sevk edin
—Merkez Konuşuyor yarası neresinden
—Efendim durumu ağır, göğsünden yaralı
-……
-……
-……
-……

Öyle bir feryattı ki bu saplandığı yürekleri kızgın bir demir gibi deliyordu… Sanki zamanın nabzı durmuş bir türlü ilerlemiyordu… Adana adeta hiçbir varlığın soluğuyla gölgelenemeyen bir sessizlikle gölgelenmişti.

Kahpece sıkılmış bir merminin yoldaşlığını yapıyordu onun yaralı kalbi, tek bildiği milleti için kötülüklerle savaşan bir polis olduğuydu. Onu vurdular ama düşünemediler ölmeyeceğini her damlayan kanda bir tohum ekilecek yüreklere, her tohumun yüzlerce tohumu olacak ve asla da bitiremeyecekler bu açan vatan çiçeklerini…

Ve Sen  Ey göz alabildiğince uzanan Çukurova; sana biraz daha huzur ve güven katmak için aguşuna emanet ettiği evlatlarının kıymetini bil ve onları muhabbetle bağrına bas. her zerrende bir şehidimizin nabzının attığı bu topraklarında senin için dökülecek her damla kan veya ter mutlak gün gelir meyvesini verir…. Ve eminim ki canını vatanı uğruna veren bu Allahın sevgili kulunun naaşını bağrına bastığın için de diğer şehirler seni kıskanıyor olacaktır…

Bir insanın ulaşabileceği en yüksek makama terfi eden güzel insan;ne mutlu sana ki Yüce Allah senin hamurunu kendisine adanan kurbanlık koçların mayasıyla yoğurmuş:;;;şuan emniyet teşkilatında ki görevini şanla, şerefle bitirip cennet yolculuğuna çıkmaya hazırlanıyorsun mekanın ve makamın pürnur olsun.

Aşk deryasında hem kendi yanmış hem de çevresini tutuşturmuş emekli bir polisin yüreciğinde fırtınalar koparan  duyguların kalemden kağıda yansıması ne kadar da manidar görünüyor. İşte tam burada SÖZ BİTTİ, SUKûT HERŞEYİ ANLATIYOR…

* Adana Emniyet Müdürlüğü

Komiser Yardımcısı