“Adın çıkmış dokuza, inmez sekize” deyişini doğrularcasına, bu ülkede en kolay yargıladığımız ve haklarında en çok peşin yargıyla konuştuğumuz meslek grubunun başında geliyor polisler…

 

Belleğimize kazınmış yüzlerce olumsuz görüntünün arasından, “iyi polis” örneklerini bulmak için harcayacağımız eforu, “tüm polisler cahil, rüşvetçi, şantajcı, dayakçı” ön kabulüne teslim ediveriyoruz kolayca.

 

Böylece bütün polisler “kötü” oluyor, sayısı 200 bini bulan koskoca Emniyet Teşkilatı’nın itibarı yerlere çalınıyor toplumsal hafızamızın emriyle!..

 

Geçici bir körlükle izliyoruz uyuşturucu, insan kaçakçılığı ya da terörü besleyen mali suçlardaki başarıya ulaşan operasyonları. Azalan suç oranlarını okurken bile, gözümüz bir tek “hata”ya odaklanıyor. Başarıyı bir “tesadüf” gibi karşılamaya meylediyoruz istemeden.

 

Bu satırların tek nedeni, müşteki sıfatıyla yolumun düştüğü Çankaya Polis Karakolu’nda karşıma çıkan ve amirinden memuruna kültürel ve mesleki donanımlarıyla takdirimi kazanan “birkaç iyi polis” değil elbette!

 

Yine, İstanbul caddelerinde gerek emniyet şeritlerini gerekse dönülmez kavşakları kim bilir kaç kere ihlal ederken trafik polisine yakalandığında, kendini “bakanlık görevlisi” gibi tanıtarak yırtmaya kalkan “tecrübeli gazeteci”nin numarasını yutmayan ve gözünün yaşına bakmadan cezasını kesen polis karşısında duyduğum saygı da eklenmeli yazımın gerekçelerine…

 

Geçtiğimiz aylarda Ergenekon operasyonu kapsamında gözaltına alınan İlhan Selçuk da yazmış, ancak bazı yazarçizer takımı bıyık altından gülmüştü Selçuk’un beklenmedik “polis” övgülerine.

 

Demişti ki 83 yaşına dek Türkiye’de Emniyet Teşkilatını yakından gözlemleme(!) fırsatı bulmuş ünlü gazeteci;

“Emniyet’te çok şeyin değiştiği anlaşılıyor. Etrafta genç, yakışıklı, uzun saçlı ve küpeli memurlar vardı. Bilgisayar kullanıyorlar. Aralarında uzman polisler vardı. Hatta birisi bana PKK’yı sordu, sonra da kendisi ilginç bilgiler aktardı. Polisler ’Size abi dersek kızar mısınız’ diye sorduklarında güldüm.”

Sonrasında Hürriyet yazarı Ahmet Hakan’ın kalemine takıldı Emniyet izlenimleri;

 

“İtiraf ediyorum karanlık, dumanlı, resmiyetin ve hiyerarşinin bas bas bağırdığı bir yerle karşılaşacağımı düşünürken, gayet temiz, düzenli, aydınlık ve teknolojik bir yerle karşılaştım. Sivil kıyafetli polis memurları, dış görünüşleri ve genel tutumlarıyla Amerikan polisiye filmlerinden fırlamış gibiydiler.”

 

Canımızdan malımıza güvenliğimizi teslim ettiğimiz teşkilatın içinde, her meslekte görülen suiistimaller ya da hatalar da yapılıyor elbette. Ancak herkese “ucu kaçmış bir şüpheyle” bakmanın da kimseye faydası yok!..

 

Eleştirmenin dayanılmaz cazibesine kapılıp, yiğidin hakkını vermeyi ihmal etmeyelim. Polis teşkilatı son yıllarda kendini gerçekten çok yenilemiş, çok değiştirmiş. Polis Akademileri, toplumla barışık ve kendini her anlamda yetiştirmiş mezunlar veriyor her yıl.

 

Bunun için; hep en kötü örneklerden yola çıkmak ve yanlışları görüp büyütmek yerine, güzel ve doğru örnekleri de dile getirmekten ve takdirimizi göstermekten sakınmamalıyız diyorum. Çünkü polisimiz bizim için ve her zaman var. Her ne kadar İçişleri Bakanına bağlı bir teşkilat olsa da, polisi siyasetin dışında tutmak ve görmek zorundayız.

 

Tek sorun, bu imaj değişikliğinden kamuoyunu çok fazla haberdar edememiş olmaları. Hafızalara kazınmış köhne görüntüleri unutturmak için, daha etkin bir “halkla ilişkiler” uygulaması içinde olmaları şart.

 

Burada da Emniyet Genel Müdürüne önemli bir rol düşüyor şüphesiz!..

 

Kaynak: Aktifhaber