Türk sanat musikisinin büyük üstadı Avni Anıl bir söyleşimizde, beste yapabilmeyi yüce Allahın verdiği bir vasıflılık olarak gördüğünü belirtmişti. İçerisinde “Terenenni ten terenenni” sözlerinin yer aldığı bir eseri dinlerken de eklemişti:
“İşte bu, bestecinin yoğunlaştığı an’dır. Duyguları o kadar artmıştır ki kelimeler ve notalar ona yeterli gelmemektedir.”   
Bütün bunları dinlerken Büyük Önder Atatürk’ün “Tarihe mal olmuş bir çağın öyküsü” olarak nitelendirdiği sözlerini içeren Söylev’ini anımsadım. O, bir Ulus’un, bağımsızlığını nasıl kazandığını anlattığı Söylev’inde gençler için dikkat ve uyanıklık sağlayabilecek noktaları belirttiğini ifade ediyordu.
O, 15-20 Ekim 1927 tarihleri arasında 36 saat 33 dakika süren konuşmasında hep “Baylar” ya da “Sayın Baylar” diye hitap etmiştir.
Ancak söz, bıraktığı kutsal armağanın Türk gençliği tarafından korunması istemine geldiğinde “Ey” sözcüğü öne çıkmıştır.
Bu, öyle bir öne çıkıştır ki ulusal bayramlarda hoparlörlerde kulağımızda çınlanan “Ey Türk Gençliği!” çağrısını hep büyük bir içtenlikle alır, kabul ederiz.
Üstat, musikide yaşadığı coşkuyu örnek şarkıda çok kolay açıklamıştı. Buradan yola çıkarak Büyük Önder Atatürk’ün “Ey Türk Gençliği!” ya da “Ey Türk istikbalinin evladı!” sözlerini daha iyi anlıyoruz. Çünkü bu “Ey” çağrıları, hepimizin yüreğini titreten önemli nidalardır.
Bugün Türk gençliğinin içinden çıkan genç Türk polisi, O’nun çağdaş çizgisini devam ettirebilmek için elinden geleni yapmaya çalışmaktadır.
Atatürk Türkiye’sinin genç polis amirleri polis kolejinde ve polis akademisinde 8 yıllık eğitim alarak tam donanımlı şekilde güvenlik camiası için mükemmel bir güvence oluşturmaktadırlar.
Genç polis memurlarımız, polis meslek yüksek okullarında eğitimlerini tamamlayarak çağın güvenlik ihtiyacını karşılayacak bilgi ve kültüre sahip kılınmaktadırlar. Yine ülkemizin çeşitli üniversitelerini bitirerek camiamıza katılan genç beyinlerimizin gücü ile hedeflerimizi gerçekleştirme yolunda adımlarımız hız kazanmaktadır.
 Medyadan takip ettiğimiz kadarıyla Türk insanı; yöneten olmak yerine yönetilen durumunda gösterilmek istenmektedir. Sevr’de dayatılmak istenenler, Lozan’da hüsranla bitince AB ve ABD, yeniden Sevr karanlığına gömülmemiz yönünde niyetlerini sürdürmektedirler.
Bugün yönetilmeyi kabul etme teslimiyeti genç polisimizde de görülmektedir. Öyle ki, sanki suç işlemiş gibi kendini savunmak zorunda hissetmektedir. Gerek mesleki, gerekse sosyal alanda eğitimli polislerimiz bu teslimiyetçi ruh halinden kurtularak yönetime katılma konusunda daha gayretli olmak zorundadırlar. Her şeyin, daha yukarı seviyedekiler tarafından yapılacağı beklentisi yerine projeler üretmeli ve gerçekleştirme safhasına geçmelidirler.
Teşkilat birimlerimiz, eskiden hep vilayet binalarının en alt katlarındaydı. 1980 sonrasında kendimize ait mekânlarda üst katları da görebildik. Ancak bu yetmedi. Çünkü üst katların daha da ilerisini görmek gerekiyordu. Zira Büyük Atatürk; “Yalnız ufku görmek kâfi değildir. Ufkun ötesini de görmek ve bilmek gerekir” demekteydi.
İşte bu nedenle bugünkü genç polislerimize önemli görevler düşmektedir. İşyerine gelen her bir polisimiz günlük işlerinin yanı sıra “Teşkilat için ne yapabilirim” hususunun muhasebesini yapmalıdır. Hatta “Ne yapabilirim” sorusunu, bir arkadaşıyla tartışıp “Ne yapabiliriz”e dönüştürmelidir. 
Büyük Atatürk’e “Ey” çağrısını yaptıran coşkunun bir kısmını kendimizde gördüğümüzde sorun daha kolay çözülecektir.
Sorunsuz bir gelecek dileğiyle..

ATATÜRK'ÜN SÖYLEV’DEKİ EN SON SÖZLERİ VE TÜRK GENÇLİĞİNE “EY” NİDASIYLA SESLENİŞİ

“Ey Türk Gençliği!
Birinci ödevin; Türk bağımsızlığını, Türk Cumhuriyetini, sonsuzluğa değin korumak ve savunmaktır.
Varlığının ve geleceğinin biricik temeli budur. Bu temel, senin en değerli güven kaynağıdır. Gelecekte de, yurt içinde ve dışında, seni bu kaynaktan yoksun etmek isteyen kötücüller bulunacaktır. Bir gün, bağımsızlığını ve cumhuriyetini savunmak zorunda kalırsan; ödeve atılmak için, içinde bulunacağın durumun olanaklarını ve koşullarını düşünmeyeceksin! Bu olanaklar ve koşullar çok elverişsiz olabilir. Bağımsızlığına ve cumhuriyetine kıymak isteyecek düşmanlar, bütün dünyada benzeri görülmedik bir utku kazanmış olabilirler. Zorla ve aldatıcı düzenlerle sevgili yurdunun bütün kaleleri alınmış, bütün gemilikleri ele geçirilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve yurdun her köşesine düşman girmiş olabilir. Bütün bu koşullardan daha acıklı ve korkunç olmak üzere, yurdunda, iş başında bulunanlar, aymazlık ve sapkınlık içinde olabilirler. Üstelik, hainlik de yapabilirler. Daha kötüsü, iş başında bulunan kişiler, kendi çıkarlarını, yurduna girmiş olan düşmanların siyasal erekleriyle birleştirebilirler. Ulus, yoksulluk ve sıkıntı içinde ezgin ve bitkin düşmüş olabilir.
Ey Türk geleceğinin gençliği!
İşte, bu ortam ve koşullar içinde bile ödevin, Türk bağımsızlığını ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Bunun için gereken güç, damarlarındaki soylu kanda vardır!”