"Kurdun kuzuyu yemek istemesinde şaşacak bir yan yoktur, asıl şaşacak husus, kuzunun kendini kurda yedirmek istemesidir!"

Mevlana’ dan alıntılanan yukarıdaki söz üzerinden madde bağımlılığı ve kurulan tuzaklara ilişkin bir fikir teatisi yapmak istiyorum.

Kurt için en iyi tercih, kuzu gibi zayıf, güçsüz, çabuk elde edilebilir ve yakalanması kolay ve lezzetli (verimli) bir kaynak olacaktır. Bu kaynaktan beslenerek yaşamını daha kolay ve güçlü olarak idame ettirebilecektir. Bu gerçek kurdun yaşam mücadelesinde O’ na yüklenmiş tabi sistematiğin kodlarının gereğidir. Bu nedenle kurt kendine nazaran çok güçsüz ve çabuk elde edebileceği kuzuyu çok rahatlıkla yakalayarak bir besin kaynağına dönüştürecektir.

Kurdun kuzuyu yemek için çeşitli entrika ve kurnazlıklar sergilemesi doğaldır çünkü kurt yırtıcı ve saldırgan bir hayvandır. Ancak kuzunun kendini kurda yedirmek için amiyane tabirle “tıpış tıpış” O’ nun ayağına gitmesi pek normal karşılanacak bir durum değildir. Pekiyi Bu anormalliğin nedeni yada nedenleri neler olabilir?

Kurt-kuzu hikayesini, bir örnekleme olarak ele alıp bunu “madde taciri-saf bir genç ikilisine” uyarlayarak ve teşbih sanatını da kullanarak değerlendirmeye tabi tuttuğumuzda;

Kuzu profilinde anlatmaya çalıştığımız genç insanın Kurt postuna bürünmüş madde tacirinin ayağına tıpış-tıpış gitmesinin nedenlerini sorguladığımızda yada bu genç insanın sosyolojik ve psikolojik açılardan taşıdığı değerleri göz önüne alarak bir tespit yaptığımızda, madde tacirlerinin kurdukları tuzaklara genç ya da genç insanların daha kolay düşmesine neden olan etkenlerin neler olabileceğine baktığımızda;

Bilgisizlik, eğitimsizlik, sahipsizlik, cehalet, sorgusuz güvenme vb. gibi bir çok sebep sayılabilir.

Şu durumda kurdun fıtratını (kuzuyu yeme iç güdüsünü) değiştirmek ya da yok etmek ya mümkün değil ya da çok zordur, bu nedenle kolay olanı yapmaya yönelerek tehlike bertaraf edilebilir.

Kolay olan ebetteki kuzunun, kurdun ayağına gitmesini engellemektir. Gittiğinde neler olacağını O’ na öğretmek yani O’ nu bu cehaletinden, bilgisizliğinden arındırmaktır. Bu da ancak uygun yöntem ve metotlarla, kurdun ve bin bir kurnazlıkla uyguladığı tuzak metotların nasıl ölümcül tehlike arz ettiğini anlatmakla olur. (beden dili de bir anlatım yöntemidir)

Mevlana’ ya ait olan bu sözü, günümüzün ölümcül tuzakları ve çağın vebası olarak adlandırılan uyuşturucu madde tehlikesine teşmil ettiğimizde (uyarladığımızda) kurt, her an tetikte bekleyen bir madde tacirine, kuzu ise kandırılmaya hazır suçsuz günahsız bir genç insana müstenid olabilir. Madde taciri için amaç elbetteki yeni bir para kaynağı oluşturmaktır bu nedenle her yol mubahtır yani avlanırken kullandığı silahın nitelik ve niceliğinin ne olduğu hiç önemli değildir önemli olan kullandığı silahın O’ nu amacına ulaştırmasıdır.

Bu silah kimi zaman muhatabının zaafından faydalanma, kimi zaman maddeyi bedava verme, kimi zaman sanal reklamla hedef belirlediği kişiyi kandırma vb. gibi yöntemlerdir.Mesela şişman bir bayana, “al seni bu haplar zayıflatır” diyerek bağımlılık yapıcı bir maddeyi vermek hedef kişinin “zaaf”ından faydalanarak O’ nun tuzağa nasıl düşürüle.ileceğini anlatan basit bir örnektir.

Madde tacirlerinin, madde bağımlısının, kötü niyetli insanların veya finans kaynağı madde ticareti olan örgütlerin tuzaklarına düşmemek için, bilhassa hedef kitle olan gençlerimizin bu tuzaklara karşı bilinç düzeylerinin artırılarak geliştirilmesi ertelenemeyecek oranda öneme haizdir.

Bu gerçeğin farkında olan herkesin aynı oranda sorumluluğunun da farkında olması gerekmektedir.

Sorumluluğunun farkında olan ve “bir kişiyi kurtarmak, bütün insanlığı kurtarmak gibidir, bir kişiyi öldürmek ise bütün insanlığı öldürmek gibidir” düsturunu benimseyerek, bir kişi diye tarif ettiğimiz, herhangi birini yukarıda bahsi edilen tuzaklara düşmekten alıkoyan kişi aslında bütün bir insanlığı kurtarmış gibi bir eylem ve aktivite ortaya koymaktadır.

Bunu yapan ya da yapanlara ne mutlu….