En doğru benim düşüncem kardeşim. Babam öğretti bunları bana, çevrem destekledi. Ben bunu düşünürüm bunu söylerim. Gerisi tırı-vırı. Benim bir kalıbım var kendimce dizayn ettiğim, içine doldurdum hamuru çıkarıp yerim, diğer insanlarada yediririm. Ama onların ki umurumda bile değil. Bak ne diyorum sana, bu böyledir, şu şekilde olmuş, o yapmıştır. Ne, sen bi şey mi diyorsun? Ha söyle bakalım. Hadi canım bu böyledir, şu şekilde olmuş, o yapmıştır. Ne dersen de, değişmez bu kaide. Hadi seni kırmayayım bari, şu şekilde olanı, o, bunun böyle olması için yapmıştır. Seninkilere kulak veriyorum ama analiz edemiyorum maalesef. Çünkü babam bana küçüklüğümden beri bunu öğretti. Ayrıca çevremde destekledi. Gerisinin doğru olmaması gerek.

Ama sen farklısın biraz dostum. Benimkileri önceden kabul etmiyordun, haklılık payı verdin şimdi. Hayırdır? Düşüncelerimi kabul mü ediyorsun? Yoksa bana değer mi veriyorsun? Bende seninkilere inanmak istiyorum ama sanki inanırsam, az da olsa senin düşüncene hak verirsem içimden bir şey kopup gidecek.

Sanki bağlandığım örgüt bu hissimi kullanıyor gibi dostum. Sanki duygularım ve düşüncelerim birilerine malzeme oluyor. Bak benim gibi düşünenler, benim bu düşüncemi kullananlar tarafından bir güruh haline getirilmiş ve bende dahil olmuş bu gruba, bir yolda gidiyoruz. Haydi hayırlısı! Engel olamıyorum dostum, neden mi? Dedim ya babam öğretti, çevrem destekledi, değiştiremiyorum bir türlü düşüncelerimi, açamıyorum ufkumu. Hep aynı şeyleri söylüyorlar ben de gözlerim kapalı gidiyorum dediklerine. Hep aynı şeyleri duymuşum, görmüşüm, okumuşum ne yapayım!

Dediğin gibi bunun da farkına varmak güzel ama, bağlandım kaldım buna. Senin delillerini bile, görüyorum ama idrak edemiyorum. Bu arada farkına vardın mı konuşmamızın başından beri baya yumuşadım. Kurtuluyormuyum bu bağdan ne!

Azizim bir daha söylermisin düşüncelerini? Evet doğruluk payı var ama, olmayanlarda mevcut. Mesela bu böyleyken böylede olabilir, ve o,  bu işi tek başına yapmamış olabilir, yapılanlar herkesi etkilediğinden bu böylede olmayabilir. Bak gördünmü değiştim az da olsa. Geniş bakıyorum artık olaylara. Babamın öğrettiklerinin de bir kısmı doğru ancak düzeltilmesi gereken noktalarda mevcut, çevremin de etkisinde kalmamam gerekli artık, farklı çevrelere ayrı dünyalara açılmam lazım. Hep aynı okumamalıyım mesela, her çiçekten bal almalıyım. Öyle değilmi? Sen öylemi yapıyordun? Başından beri bana bunu mu anlatıyordun? Duymamışım dostum, dediğin gibi taassub bağlamış benim basiretimi körü körüne, kör olmuşum yıllardır savunduğum düşüncelerle. Sağol dostum, sağol azizim, ufuksuzluktan kurtuldum sayende, düşüncelerimle oynanmasından, birilerine oyuncak olmaktan kurtuldum. Geniş düşünüyorum artık, öyleyken böylede olabiliyor. İhtimallerde mevcut artık benim içim. Sağol dostum tekrar sana, bu sütunda anlatıldığı kadar kolay değil taassubun yıkılması ancak, bir düşünce kadar yakın. Darısı diğer taassubperestlerin başına...