“Suç”, insanlık târihiyle startını almış ve  günümüze kadar “nitelik” ve “nicelik” bakımından  hayli mesâfe kat etmiş ve bir  olgu hâline gelmiş , günümüzde ise “analizi mecbûr bir gerçeklik” olarak yerini almıştır.Bu analizi en sağlıklı yapabilecek olan da,  elbette “suç” ile en çok içli dışlı olan bireyler ve birimleridir. “Suç ile mücâdele” , herkes tarafından elinden geldiğince yapılabilecek bir çalışma olmakla birlikte  , büyük ölçüde “kolluk kuvvetleri” nin alanında yer almaktadır.Zorunlu bir görev olarak “suçla mücâdele”yi gerçekleştirmek durumunda olan kolluk kuvvetleri , mücâdelenin olmazsa olmaz  taktiği ,ve hazırlığı olan “muhâtabı tanıma” , “tahlil/analiz etme” fiillerini de göz ardı edemeyecektir.İşte tam bu noktada “Suç Analizi” şeklinde polisiye bir çalışma , önemini bize kabul ettirmektedir.

 

Söz konusu gerekliliğin yerine getirilmesinde , Komiser Ali Osman ÖZTÜRK’ün kaleme aldığı  “Trabzon Suç analizi” isimli kitap , bu alanda bir “ilk” olması ile “suç aydınlatma” konusunda bir ışık yakmaktadır. “Trabzon özeli” ile “Türkiye geneli” arasında, “tümevarım-tümdengelim” dengesini koruyarak , verimli bir analizi temin etmek amacıyla veriler arasında mekik dokuyan çalışma , Türk Polisinin de suçla mücâdelede “rastgele” değil , “profesyonelce” hareket ettiğinin yazılı bir dökümanı olarak karşımızda durmaktadır.

 

Kitapta ; Trabzon ve ilçelerinde son yıllarda işlenen suç türleri ve suç sayıları istatistikî bilgiler ve şemalarla yer almakta, bu verilerden yola çıkılarak ,  suç türleri ve sayılarının artış ve azalışı belirtilmektedir.Aynı yöntemle Türkiye’de işlenen suçlar da mercek altına alınmakta ve çalışma , bu bilgileri sağlamakla “suç sosyolojisi” , “polisin suçla mücâdelesi”, “Türkiye’deki suçların değerlendirilmesi” gibi konularda çalışma yapmak isteyenlere bir kaynak eser teşkil etmektedir. “Mala karşı işlenen suçlar” da artış olduğu, özellikle oto hırsızlığında patlama yaşandığı , cinâyet çözme olaylarında ise önemli başarıların artarak devâm ettiği , kitapta dikkati çeken bilgilerden sâdece birkaçıdır.

 

Türkiye’nin nüfusuna oranla işlenen suç miktarının “az” olduğu ve ülkemizin asayiş bakımından güvenli bir bölge olduğu değerlendirilmektedir. “Suçlu profilleri” ne de değinilen kitapta,  fâillerin “yaş ve eğitim durumları” belirtilmekte ve suç işleme yaşının düştüğü göze çarpmaktadır.Kitap , sayılan özellikleri ile “önleyici polislik” alanında bir kılavuz olarak günümüz kolluk kuvvetleri açısından kayda değer bir nitelik taşımaktadır.

 

Kitap, “iç” özellikleri bu noktaları işâret ederken , “dış” özellikleri ile de gözden kaçmaması gereken bir özelliğe sâhiptir.O da günümüz polisinin akademik çalışmalarda belli bir noktaya geldiği , özellikle genç Polis Akademisi mezunlarının “Bilgi Toplumu Polisi” kavramını havada bırakmayarak , içini bu tarz çalışmalarla doldurduğu ve uluslararası meslektaşları ile bu alanda da yarıştığı ve iddiâlı olduğu izlenimi vermesidir.Görevi tamâmen “pratik” zannedilen Türk Polisi’nin , “teorik” platformda da “söyleyecek sözü” olduğunu gözler önüne seren çalışma , önemli bir boşluğu doldurmakta ve polise yeni ufukları hedef göstermektedir.

 

Son olarak , ümidimiz, Trabzon ile başlayan bu tarz çalışmaların diğer illerde çalışan polislerce de örnek  alınarak yazılan eserlerin çoğalmasıdır.Zâten polisin “malzeme” bakımından mahrûmiyet yaşamayacağı , muhâtap olduğu olayların nitelik ve nicelik açısından fazla oluşundan anlaşılmaktadır.