Clarence Hiller, karısı ve dört çocuğuyla birlikte Chicago'da, Batı 104. sokaktaki iki katlı bir evde yaşıyordu. 19 Eylül 1910 sabahı erken saatte uyanan bayan Hiller, kızı Florence’ ın yatak odasının yakınında yanık duran gaz lambasının söndüğünü fark ederek kocasını uyandırdı ve adam derhal yataktan fırladı.
Üst katın sahanlığında bir yabancıyla karşılaştı ve mücadele eden iki erkek merdivenden aşağıya yuvarlandı. Birkaç dakika sonra, Bayan Hiller iki el ateş edildiğini ve kocasının inleyerek yardım istediğini duydu. Aynı anda ön kapı gürültüyle kapandı. Bay Hiller merdivenlerin altında cansız yatıyordu.
Silah sesleri ve cığlıkları duymuş olan komşusu John C. Pickens koşarak geldi. Şans eseri oğlu Oliver biraz ilerde Floyd Beardsley adlı bir Polis Memuruyla konuşuyordu. İkisi de silah seslerini duyarak aceleyle geldiler. Katilin, elinde bir kibritle on dört yaşındaki Clarice ve ondan bir yaş küçük kız kardeşi Florence‘ ın uyuduğu odaya girdiğini öğrendiler. Katil kızlara saldırmamıştı ama ikisi de bağıramayacak kadar korkmuştu. Birkaç dakika sonra ise ölümle sonuçlanan kavga başlamıştı.
Florence'ın  yatağının ayak ucunda, bir miktar kum ve çakıl parçası bulundu. Bay Hiller' in cesedinin yanında bulunan kullanılmamış üç fişekle  birlikte tüm ipuçları bunlardı. Ne var ki, henüz Beardsley bilmiyordu ama  katil bu arada tümüyle farklı bir suçlamayla tutuklanmıştı.

Hiller' lerin evinden yarım mil kadar uzakta görevde bulunan dört polis memuru, karanlığın içinde arkasına kuşkuyla bakarak koşan bir adam görmüşler ve durdurup ceplerini boşaltmasını istemişlerdi. Adam derhal .38'lik revolveri çıkarıp teslim etmiş ve isminin Thomas Jennings  olduğunu söylemişti. Giysilerinde taze kan lekeleri vardı ve akşam üstü tramvaydan düşerek sol kolunu incittiğini iddia ediyordu.
Bu öyküden etkilenmeyen memurlar Jennings' i karakola götürdüler ve bu arada Bay Hiller' in öldürüldüğü haberi geldi. Yaralı adamın hırsızlık suçundan yatmakta olduğu Joilet Eyalet Hapishanesi'nden bir ay önce çıkmış olması bir numaralı zanlı haline gelmesine neden olmuştu.

Kuşkular daha da arttı. Cezaevinden çıkışından iki hafta sonra, şartlı tahliye kurallarına karşı gelerek sahte isimle bir tabanca satın almıştı. 38'lik tabanca incelenince içindeki fişeklerin Clarence Hiller' in yanında bulunanlarla eş olduğu ortaya çıktı.

Boyadaki izler  en önemli ipucu cinayet yerinde ele geçti. Bay Hiller, katilin eve girmek için  kullandığı, mutfağın arka Penceresini yakınındaki demir parmaklığı ölümünden birkaç saat önce boyamıştı ve taze boyanın üzerinde bir insanın  sol eline ait dört, parmağın izi vardı.1905 yılını, Sucotlandyardan  Komiser Muavini John Ferrler, ST. Louis Uluslararası Polis Fuarı'na gelip, Sir Edward Henry nin sınıflandırma sistemini övdüğünden beri Amerika' nın yasa koruyucu kurumları Parmak izi alma işlemine başlamışlardı. Gerçi 1910 yılında bile Bertillonage sisteminden vazgeçilmişti ama Chicago polisi yeni sistemi hevesle kabul etmişti. Polis Müdürlüğü Kimlik Saptama Bürosunun teknisyenleri parmaklıkları inceleyip izlerin fotoğraflarını çektiler ve Jennigs’ in parmak izleri ile karşılaştırınca eş oldukları ortaya çıktı. Açılan davada bu bürodan Villiam M.Evans’ in başkanlığında parmak izi uzmanlarından oluşan, 4 kişilik bir grup yalnızca Jennigs’ in sol elinin parmaklıklar üzerine böyle bir iz bırakmış olacağını iddia ettiler. Bu ifadenin ardından Jennings, suçlu bulunup ölüme mahkum edildi. Derhal savunma avukatları parmak izi almanın henüz emekleme aşamasındaki bir yöntem olduğunu, bilimsel olmadığını ve Illinois yasalarının bu kanıtları kabul etmediğini ileri sürdüler. Tüm ülkenin dikkati, IIlinois Yüksek Mahkemesi'nin vereceği karara çevrilmişti. 21 Aralık 1911 tarihinde,Yüksek Mahkeme tarihi oturumunda parmak izlerinin kanıt olarak kabul edileceğini bildirip deneyimli teknisyenlerinde bilir kişi olarak görev alacaklarını  bildirirken aşağıdaki açıklamayı da yaptı: Fotoğrafçılık ilk başladığı zaman, resimlerin kanıt olarak kullanılıp kullanılmayacakları da gündeme gelmişti. Artık fotoğraflar kadar röntgen filmleri ve mikroskop altında yapılan incelemeler de kusursuz kanıtlar olarak kabul ediliyor ifade veren dört tanığın sözleri kadar, bu konuda başvurduğumuz yazılar da parmak izinden kimlik saptamasının bilimsel bir temeli olduğunu kabul ediyor ve mahkemelerin bu kanıtları kabul etmeme yetkisi yok.Kişileri teşhis etmek için sesleri, görünümleri ve yaşları geçerli oluyorsa, niçin parmak izleriyle ilgili olarak kurallara uygun bir şekilde alınan ifadeler geçerli olmasın?

Sonuçta temyiz mahkemesi jürinin kararını onaylayıp, idam cezasını değiştirmedi ve kısa bir süre sonra Jennings asıldı.

Sonuç
Illinois eyaletinde görülen bu davadan sonra, parmak izi alma yöntemi Amerika’ nın her yerinde kullanılmaya başlandı. 1915 yılında, California'da buluşan bir grup parmak izi uzmanı, daha sonraları Uluslararası Kimlik Saptama birliği (International Association for Identification; kısaca IAI ) adını alacak olan dünyanın bu konudaki ilk profesyonel kurumunun temellerini attılar.Yeni gelişmelerin ve bilgilerin toplandığı bir merkez olan bu kuruluşun dünyanın her tarafından binlerce üyesi bulunmaktadır.