POLİS VE DİKKATLİ OKURU

Değişik yayın platformlarında yazan polislere dair en dikkatli okumayı bir internet sitesi yapmıştı. Ne var ki art niyetli bu “didik didik” okuma, polisi “didik didik” etmek içindi. Şu an o siteden bahsetmeyeceğim. Keşke onlar da bizim “Emniyet” Teşkilatı olduğumuzu bilseler de kem niyetli olmasalar…

Kin, sevgiden daha vefalı bir duygu imiş. Bunu anlamak için sevmediklerimize duyduğumuz olumsuz duygular ile sevdiklerimize duyduğumuz olumlu duyguları karşılaştırmak yeterli olabilir. Hadi çerçeveyi aşmadan meslek içinde kalalım. Sevdiğimiz devrelerimizin, meslektaşlarımızın başarısı mı daha çok mutlu ediyor bizi, yoksa sevmediklerimizin tökezlemeleri mi?

Akçeli işlere hafiften temas ettiğimiz bir yazıya şu yorum gelmişti:

“Bazı bölümleri itibariyle kelime cambazlığı yapma uğruna haddini aşan bir yazı olmuş.”

Yine benzer bir riski göze alacağım; yazmanın “düşman kazanma sanatı” nda oynadığı rolü bilerek…

Bakınız “taltif” ve “iltifat” kelimeleri aynı genetiğe sahiptir. Bugün bizi “üstten gelen” taltif mi motive etmekte, yoksa “ast ve devrelere”  gösterdiğimiz “iltifat” mı? Bizler “marifet iltifata tâbidir” deyip de “cehalet”e yani “marifetsizlik” e mi razıyız?

      Herkes, duyduğu iltifatların kendisini nasıl motive ettiğini fark edebilir. Empati ile bunun herkeste olduğunu da bilebilir. Öyleyse iltifat cimriliğinin teşkilat adına nelerden mahrum bırakacağını anlamamak olmaz.

            Ne var ki, yapılacak iltifat egoizme hizmet edecekse bu fark edilmeli ve ona göre “ayar” verilmelidir. Bu da sizin “marifet” inize bağlıdır.

            Siz kendinizi aşmış olabilirsiniz, ama “iltifat” vitaminine gerek duyan öyle bünyeler vardır ki… Ve bu vitamin, polisin bünyesine zarar vermek isteyen yayın virüslerine karşı bir panzehirdir. Siz meslektaşlarınızın “fazla mesai” yaparak ürettiklerinden haberdar olamayanları haberdar kılmazsanız, polisin yanlışını arayanlar o polis yazılarından neler üretir neler?

            İşte yine o “iyi de sen ne yapıyorsun?” sorusu yakaladı beni. Polis kaleminden çıkanlardan etrafımı haberdar ediyor, panolara asıyor, astırıyor ve onları sohbet konusu haline getiriyorum.  Bir “polis kültürü” olması için çabalıyorum. Bu konuda da en büyük motivasyonum “gayretsiz insanlar”… Taltif hesabı, hesapsız iltifattan mahrum bırakır.

            “Polisliği biz yaptık!” diyenlerden bize kötü miras kaldı, ama polisliği yazanlar iyi bir birikim oluşturacaktır. Hele de bu işe iltifat etmeyen dostlar ve art niyetli siteler var iken…