YALIN –ÖZ GERÇEKLER VE YALNIZLIK GERÇEĞİ

 

            “Sistem, düzen” gibi kelimelerle ifade edilen bir dış etkinin yaşantımızda belirleyici olduğu hep söylenmektedir. Kendimizi “tartışma-dışı” tutmaya eğilimli olan bizler de bu “sistem” i günah keçisi olarak kabul etmeye hazırızdır. Doğrudur, tek merkezden kumanda ediliyormuşuz gibi hayatımız hep dışımızda belirlenen gündemlerle geçmektedir. Dış derken, yurt dışı değil, “kendi” mizin dışında kalanı kast ediyorum.

            Kırıcı bir söz psikolojimizi alt-üst eder, sağlıksız gıda metabolizmamızı, aktüaliteye dalmak enerjimizi… vs. İşte böylece kendi hayatımızda kendimiz “iktidar” olamayız. Çünkü “sistem” koalisyon istemekte ve sizi “kırk sene aynı kazanda kaynasa yan yana gelmeyecek” unsurlara bölmektedir. Siz sürekli “seçim” derdinde olacak ve tam “muktedir” olacakken sistemin “darbe” sini yiyeceksiniz.

            Bu sistem denen hayaletin en korktuğu şey “yalnızlık” tır. Sizin yalnızlığınız… Pascal’ın “İnsanlığın bütün sorunları, kişinin tek başına bir odada sessizce oturamamasından kaynaklanır.” sözünü bir yere kaydedin. Yalnızlık kelimesinin “yalın ve öz” kelimelerinden oluştuğunu da hatırlayın. İşte sistem, sizin “yalın” ve “öz” olanla irtibatınızı kesmek için yalnız bırakmaz. “Yalın” ın yerine “karmaşık”ı, “öz” ün yerine “ambalaj”ı ikame eder. Bu anlamıyla “yalnız” insanlar “kendi başlarına” bırakılmazlar.

            Polat Alemdar bir defasında şöyle demişti: “İnsan denizde ve çölde sadece “olduğu” kadardır”… Benzer bir durum yalnızlık için geçerlidir. İnsan yalnızken ne ise, ne yapıyorsa “ne olduğu” tam da bununla ilgilidir. Sistem insana “ne olduğu” nu unutturmak üzerine kuruludur. Böylece insanın kendisiyle mülakî oluşunu engellemeye çalışır. Ve bunu da diğer “insanlar” ile yapar. Adı “kalabalık” olan insanlar ile…

            Yalnızlık bu kalabalık içinde yer alan “balık” olmayı reddetmektir.  Yalnızlık, konsantrasyon, düşünmek, soyutlanmak… Ne kadar yalın ve öz kazanımları olduğunu bilen bilir. Denemesi bedava demeyi isterdim ama gürültülü günümüzde, cep telefonlu hayatımızda, aktüaliteye batmış zihnimizde bu çok “pahalı” dır… Ama bu “bedel” ödenmeden hayat “ipotek” ten kurtarılamaz…

            Hitler’in “güç” ü herkeste yoktur, ama Gandhi’nin “güçsüzlük” ü herkeste vardır. Bunun ne demek olduğunu yalnızken daha iyi idrak eder insan…nöbetlerden işe başlayabilirsiniz…