Şubat 1992

                                  “Çaya, Çorbaya Para”

Sevgili Arkadaşım,

                     Çok yoğun çalışıyoruz. Etkin ve verimli çalışıyor muyuz o tartışılır. Şubede çalışan ekiplerin çok bariz hatalı alışkanlıkları var. Ayrıca bu hatalar sıklıkla ve herkes tarafından yapılınca normalmiş gibi görülüyor. Al sana iki tane örnek.

                      Sık sık aynı kahvehanelere gidiyoruz. Kahvehanenin önünde ekip aracından inmeden çay içiyoruz. Kimse çay paralarını ödemiyor. Bir gün, ben niye üç beş bardak çay için kahveciye minnet edeyim yahu dedim kendi kendime ve tuttum çay paralarını ödedim.

                          Kahvehanenin önünden ayrıldıktan sonra ekibin içinde kızılca kıyamet koptu. Vay efendim! ben niye çay paralarını ödemişim. Dedim ki,  kardeşim size ne para benim değil mi?

                           Ne deseler beğenirsin? “İyide şefim! biz bunca zamandır çay parası ödemiyoruz, kahvehaneciler dâhil herkes buna alışmış durumda; kalkıp sen şimdi çay paralarını ödemeye başlarsan yarın bir gün bizden de çay parası isterler”.

                           Fesuphanallah! dedim kendi kendime. Artık çay paralarını ödemiyorum. Ama hangi kahvehaneden kaç çayı ücretsiz içtiğimin hesabını tutuyorum. Bir gün buralardan tayinim çıkıp giderken ödemeyi düşünüyorum. Tabi o zamana kadar bende onlar gibi davranmaya başlamazsam.

                           Ha! Bir de yemek meselesi var. Görev arkadaşlarım ceplerinden parasını vererek yemek yemeye pek taraftar değil. Bir vesileyle bazı sponsorların yanına gidip kendilerine yemek ısmarlatıyorlar.

                              Ben buna da karşı olduğum için kriz çıktı. Belki daha ucuz maliyetli olur diye öğle yemeği için evlerine gidebileceklerini söyledim. Polis Orhan ne cevap verdi biliyor musun? “Evdeki yemek bedava mı? Onun malzemelerini de para verip alıyoruz”. 

                              Belki sana çok garip gelecek ama tüm bu yaşananlara rağmen bu arkadaşlar hiç de kötü insanlar değiller. Belki, görev alanından kaynaklanan ve kendilerinden öncekilerin oluşturmuş olduğu yanlışların içine düşmüşler, kurtulamıyorlar. Kendilerini kırmadan izah edilirse ve doğru olan yaşanmaya çalışılırsa, yanlıştan vazgeçecekler gibi geliyor bana. Bu da oldukça zor.

                           Senin anlayacağın ortam oldukça sıkıntılı. Hayırlısı bakalım.